Goodbye Umbwe

10 okt ’16

Ja het echte afscheid is vandaag aangebroken. Hierdoor zijn we nog vroeger wakker danq anders want we zien allemaal ertegenop. Afscheidnemen vd mensen hier valt zwaar. Het is bijzonder hoe snel je een band opbouwt met zowel studenten als teachers.
De koffers zijn snel gepakt, ontbijten verloopt rommelig. We lopen allemaal een beetje rond als een kip zonder kop. Telkens loopt er weer iemand met een bedrukte blik binnen.
Maar dan, oh wat is dat leuk, is het Anna die met onze zelfgemaakte Afrikaanse kleding binnenloopt. Stuk voor stuk ziet het prachtig eruit en ik ben zwaar onder de indruk van mijn lange jurk gemaakt van stof bedrukt met schoenen met stilettohak en plateauzolen in het zachtgeel eN rood.
Hoe is het toch weer mogelijk dat ik zo’n passende lap stof heb gevonden….. Een knipoog naar mijn schoenentic … Op een zeer simpel dorpsmarktje in Kombo nog wel voor (omgerekend) geen vier euro.
Langzamerhand hebben alle teachers en studenten zich verzameld op het grasveld bij de Step One vlag en dan zingen zij nog eenmaal het schoollied en het afscheidslied voor ons onder de bezielende leiding van Paul, de viceprincipal.
Tenslotte nog een groepsfoto en dan lopen wij iedereen echt iedereen langs om of handen te schudden en/of te omhelzen.
Handen schudden op zijn Tanzaniaans is eerst een handdruk dan een handdruk met de duimen om elkaar en ter afsluiting nog een handdruk dus dat maal zo een vijftig personen tel uit je winst!
We houden het van beide kanten niet droog, het is zo ontroerend en warm ( in twee opzichten welteverstaan dat dan weer wel)
De Bus in en zwaaien zwaaien zwaaien zwaaien…..,,, en nog eens zwaaien.
Op naar Moschi en de YMCA onze kamers zijn gelukkig stukken beter dan de vorige keer.
Geld pinnen en eten bij Chrisburger . Goddelijk echt goddelijk een echte goede hamburger met friet en een enorm glas uitgeperste sinaasappel SAP. Het eten bij KVTC was goed maar eentonig,
Hierna opgesplitst en geshopt.
Konden het opgegeven adres voor souvenirs niet zo snel vinden waarna wij een mooie tanziaanse dame aanspraken en wat schetst onze verbazing??? Ze herkende ons vd YMCA want daar werkte ze en allervriendelijkst liep ze met ons mee naar de souvenierwinkel. Wat souveniers gekocht en nog een hele mooie lap stof. De herrie in Moschi, de kleurrijke mensen, het stof, de warmte pfffff we waren bekaf dus op naar het terras. Hier stond Petra en Mark een onaangename verrassing te wachten. Kees had hun was alvast opgehaald bij de wasserette en moest een aanzienlijk bedrag hiervoor betalen want onderscheid tussen kleine stringetjes en grote boxershorts werd helaas niet gemaakt…:.. Een aanslag op hun budget (omgerekend 80€) en daar voel je je ziek van , maar zoals wij oude wijze moeders zeiden Shit Happens dus onmiddellijk deleten.
Met wat versnaperingen terug naar de YMCA , douchen en wachten op de nieuwe groep die s avonds laat zou aankomen.
Mark heeft zich de spelregels van een spel dat hij gekocht had laten aanleren door de kok aldaar en dat ook nog in het Swahili. Hilariteit alom . Ja dat is dan echt Mark weer
Tot onze grote verbazing waren Paul en Daniel op de motor naar Moschi gekomen om met de auto van een vriend naar het vliegveld te gaan ter ondersteuning van het ophalen vd nieuwe groep, ook zij hadden elk twee koffers bij zich plus handbagage maal 8 personen . Dat zou hoogstwaarschijnlijk niet in het busje passen terwijl in Tanzania heeeeeeeel veel personen en heeeeeeel veel bagage in een busje kan echt wel hoor. Je kan af en toe je ogen niet geloven.
Uiteindelijk iedereen gearriveerd, nog wat gedronken en naar bed.
We hebben Paul nog aangeboden om te blijven slapen want hij moest op de motor nog helemaal terug naar Umbwe in het pikkedonker maar oh no no no no zelfs niet toen we aanboden dat hij tussen Marjan en mij in mocht liggen…..

– Bea

U kunt onder dit bericht een leuke reactie
achter laten voor de vrijwilligers!

Social Media
Step One is ook te vinden op Facebook en Twitter. Kijk & Like en steun ons door berichten te delen.

Facebook Twitter

Laat een reactie achter